مهاركنندههاي انعقادي در بيماران مبتلا به تالاسمي
نويسندگان: مهدي زاهد پناه ، دكتر آزيتا آذركيوان، دكتر بشير حاجيبيگي ، دكتر مينو احمدينژاد ، دكتر پيمان عشقي ، دكتر محمدرضا طباطبايي و دكتر مهتاب مقصودلو
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: هماتولوژي
چکيده مقاله:
چكيده سابقه و هدف بيماري تالاسمي يك كم خوني ارثي با درمان تزريق خون مزمن ميباشد. يكي از عوارض اين بيماري، حوادث ترومبوآمبوليك است كه اغلب به صورت تحت حاد ميباشد. در اين مطالعه ميزان فعاليت پروتئينهاي مهاركننده انعقادي در اين بيماران بررسي شده است. مواد و روشها در يك مطالعه توصيفي با نمونهگيري سرشماري، بيماران تالاسمي مراجعهكننده به درمانگاه بيماران بزرگسال تالاسمي تهران بررسي شدند. سطح پروتئينهاي C ، S و آنتيترومبين III اندازهگيري شد و با 110 فرد طبيعي به عنوان گروه كنترل(كه از نظر سني و جنسي با گروه بيماران ما منطبق بودند) مقايسه گرديد. جهت تحليل نتايج از نرمافزار 16 SPSS و آزمونهاي كايدو، t-test و پيرسون با ضريب اطمينان 95% استفاده شد. يافتهها 127 بيمار تالاسمي با ميانگين سني 4/29(6/10 SD =) سال و در گروه كنترل با ميانگين 13/27 (8/8 SD =) سال بررسي شدند. 7 نفر(5/5% كل بيماران) سابقه ترومبوز داشتند كه 2 نفر تالاسمي ماژور و 5 بيمار تالاسمي اينترمديا بودند و همگي اسپلنكتومي شده بودند. پروتئين C در 1/61% ، پروتئين S در 67% و مقدار آنتيترومبين III در 5/22% از مبتلايان به تالاسمي كاهش داشت. بين مقادير پروتئينهاي ضد انعقادي در بيماران تالاسمي و گروه كنترل اختلاف قابل توجه و معنيداري مشاهده شد(001/0 (p=. نتيجه گيري در اين مطالعه پروتئينC وS و آنتيترومبينIII به عنوان شاخصهاي مهاركنندههاي انعقادي بررسي شدند كه در مقايسه با گروه كنترل، متوسط مقدار فعاليت اين فاكتورها در بيماران تالاسمي كاهش قابل ملاحظهاي را نشان داد و ميتواند توجيهكننده استعداد ابتلا به بيماريهاي ترومبوتيك در اين گروه از بيماران باشد. كلمات كليدي: ترومبوفيلي، تالاسمي، پروتئين C ، پروتئين S ، آنتيترومبين III
واژههاي كليدي: ترومبوفيلي، تالاسمي، پروتئين C، پروتئين S، آنتيترومبين III،
متن كامل [PDF 247 kb]