فراواني ترومبوسيتوپني و عوامل خطر آن در نوزادان بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه نوزادان بيمارستان وليعصر   

نويسندگان: دكتر فاطمه نيري ، دكتر رخشانه گودرزي ، دكتر زهره علومي و دكتر مامك شريعت

نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: هماتولوژي 

چکيده مقاله:

چكيده سابقه و هدف فراواني ترومبوسيتوپني در نوزادان بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه نوزادان و مخصوصا" نوزادان نارس، شايع‌تر از جمعيت عمومي است. اين مطالعه با هدف تعيين فراواني و عوامل خطر ترومبوسيتوپني در نوزادان بستري در NICU انجام شد. مواد و روش‌ها در يك مطالعه مقطعي و توصيفي ـ تحليلي، پرونده كليه نوزادان بستري درNICU بيمارستان وليعصر طي سال 1383(شامل 201 پرونده) بررسي شد. نوزاداني كه پلاكت كمتر از /mm3 150000 داشتند انتخاب شده و سپس اطلاعات لازم ثبت و توسط آزمون‌هاي فيشر و كاي‌دو و نرم‌افزار 15 SPSS تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها 79 نفر(3/39%) مبتلا به ترومبوسيتوپني بودند. فراواني ترومبوسيتوپني با جنسيت بيماران ارتباط معني‌داري نداشت. در نوزادان دچار ترومبوسيتوپني، متوسط سن حاملگي 7/3 ± 32 هفته، متوسط وزن تولد 932 ± 1888 گرم و در نوزادان با شمارش پلاكت نرمال به ترتيب 4/3 ± 34 هفته و 820 ± 2366 گرم بود. متوسط سن و وزن زمان تولد در نوزادان دچار ترومبوسيتوپني به طور معني‌داري پايين‌تر از نوزادان با پلاكت طبيعي بود. بيشترين محل خونريزي در بيماران دچار ترومبوسيتوپني، خونريزي داخل مغزي بود(37%). نتيجه گيري با توجه به شيوع بالاي ترومبوسيتوپني در نوزادان بستري در NICU ، شناخت فاكتورهاي خطر عامل آن مانند وزن كم زمان تولد، نارسي، مصرف برخي داروها مانند هپارين و جنتامايسين در نوزاد و نيز خونريزي داخل بطن‌هاي مغزي به عنوان شايع‌ترين علامت باليني، بهتر است در تمام بستري‌شدگان NICU با خونريزي جمجمه مد نظر بوده و در مصرف روتين هپارين و جنتامايسين جانب احتياط رعايت شود. كلمات كليدي: ترومبوسيتوپني، نوزاد، پلاكت‌ها 

واژه‌هاي كليدي: ترومبوسيتوپني، نوزاد، پلاكت‌ها، 

متن كامل [PDF 236 kb]